Një cigare kishim….

Një cigare kishim….

Cigarja

Njëzet vetë ne ishim
Njëzet vetë ushtarë.
Një cigare kishim
Kush ta ndezë më parë.
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Dielli na përvlonte
Etja na kish tharë,
Nga cigarja nuk doshim
Asnjëri me u nda.
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Me një zë vendosëm
t’hedhim lotari,
kjo nuk është përrallë,
mos ju vijë çudi!
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Ai që do të shkruante
Emrin më madhështor,
Atij do t’i lëshonim
Cigaren në dorë.
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Ramë të gjithë në mendime
S’ishte fort e lehtë,
Emrin më madhështor
Cili kish me e gjet?
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Mua m’qeshi fytyra
Gjeta emrin nanë,
Mendova, cigaren
Mua do ma lanë!
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
U lexuan letrat
Nuk kisha fitu,
Sepse 18-të
Nanë kishin shkru!
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Vrejtëm njëri-tjetrin
Fytyrat shprehnin mall,
E ndezëm cigaren
E thithëm me radhë.
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Dielli s’na përvlonte
Etjen lan një nanë
Zemrat na i galtonte
Emri i dashtun, nanë!
 ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀
Fadil Kraja

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *